Ondergedompeld in natuur

Vorige week was ik een aantal dagen met mijn backpack op pad in de Vogezen. Anders dan bij eerdere tochten was ik nu met een ervaren wildernisgids op pad en hoefde ik enkel een noodrantsoentje mee te nemen. Geen gesjouw met eten, leren over-leven in de natuur. De maaltijden bestonden uit heel veel verschillende eetbare paddenstoelen, noten, plantjes… en nog meer paddenstoelen..
Wat ik deze dagen weer heb ervaren is:
– Dat je helemaal tot rust komt in de natuur.
– Dat ik met veel minder eten dan normaal behoorlijke inspanningen kan verrichten.
– Dat het heel belangrijk is om voortdurend je vochtgehalte goed op peil te houden.
– Dat je dag snel gevuld is als je in de natuur je kostje bij elkaar moet zoeken, elke dag een kampje bouwt, je hout bij elkaar zoekt en je potje kookt.
– Dat ik intens kan genieten van de schoonheid en fysieke uitdagingen die de natuur te bieden heeft.

Afgelopen maandag kwam ik terug en mocht ik meteen aan het werk. Ik ervoer de contrasten intens. Wat een gekke wereld. Ik gaf training in een lokaal met zo weinig daglicht dat er TL-verlichting nodig was en waar een airco de juiste temperatuur moest verzorgen. Ik zat in een propvolle trein waar de meeste mensen de complete reis zeer gefocust op een klein schermpje hebben getuurd. Is dat vooruitgang?